Μεσημέρι Σαββάτου. Ξαπλωμένη στο κρεβάτι προσπαθώ να ξεκουραστώ και να ηρεμήσω μετά από μια δύσκολη εβδομάδα στην δουλειά. Η δίψα των 32 βαθμών με καλεί να σηκωθώ από το κρεβάτι-ησυχαστήριο και να πάω μέχρι την κουζίνα. Τσαντισμένη που δεν είχα προνοήσει να φέρω νερό, ανασηκώνομαι και αντικρίζω την βιβλιοθήκη μου που είναι ακριβώς απέναντι από το κρεβάτι. Δείχνει “φορτωμένη” με τα βιβλία και τις σημειώσεις τεσσάρων φοιτητικών χρόνων. Ένα χαμόγελο σχηματίζεται στη σκέψη ότι βρίσκομαι κυριολεκτικά ένα βήμα πριν αποφοιτήσω αλλά και μια πικρία ταυτόχρονα. Τα φοιτητικά χρόνια φτάνουν στο τέλος τους και μια καινούρια περίοδος γεμάτη εμπόδια ετοιμάζεται να ξεκινήσει. Ή έχει ήδη ξεκινήσει. Οι μέρες που ξυπνούσα αργά για να πάω στη σχολή και μετά για καφέ, για ποτό, για οτιδήποτε ήθελα να κάνω χωρίς το άγχος της επόμενης ημέρας, ανήκουν πλέον στο παρελθόν.

Συνεχίζω να κοιτάζω τη βιβλιοθήκη και θυμάμαι την ημέρα που την αγόρασα. Είχαμε πάει με τους γονείς μου να αγοράσουμε τα φοιτητικά μου έπιπλα από το ΙΚΕΑ. Τρέχαμε στους διαδρόμους να δούμε, να καταγράψουμε, να… τσακωθούμε γιατί ο πατέρας μου κυριολεκτικά ξάπλωνε σε όποιο κρεβάτι έβρισκε μπροστά του! Και εγώ νευρίαζα, που με εμπόδιζε να διακοσμήσω τον νέο μου κόσμο, το σπίτι μου, τη νέα μου αφετηρία ζωής. Τη συναρμολόγησα μαζί με την μητέρα μου και τη διακόσμησα με κορνίζες και ό,τι άλλο είχα αγοράσει για να αυξήσω το λογαριασμό στο ταμείο και να χρωματίσω το σπίτι.

Κάθε εξάμηνο γέμιζε ολοένα και περισσότερες φοιτητικές υποχρεώσεις και αναγκαστικά αφαιρούσα διακοσμητικά και κορνίζες, φτάνοντας στο σημείο να μη χωράει τίποτα άλλο παρά βιβλία, γνώση και αβεβαιότητα. Βλέπετε αποφοιτώ σε μια περίοδο που το μέλλον διαγράφεται αβέβαιο. Συνεχίζω να κοιτώ τη βιβλιοθήκη και αναλογίζομαι ότι το διάβασμα που έκανα δε θα μου εξασφαλίσει όσα έχω ονειρευτεί. 49 βιβλία και τρία ράφια με κοιτάζουν χωρίς να μου απαντούν στο ερώτημα μου: Θα κάνω τις φιλοδοξίες μου πραγματικότητα; Πέντε χρόνια μακριά από το πατρικό μου άξιζαν τον κόπο και την προσπάθεια των δικών μου ανθρώπων να με στηρίξουν;

Προσπαθώντας να διώξω τις όποιες αρνητικές σκέψεις, θυμάμαι την πρώτη μέρα που γράφτηκα στη σχολή. Κατέβηκα από το ταξί και η ΑΣΣΟΕ έμοιαζε με λαϊκή αγορά απ’ έξω. Ρώτησα αν ήρθα στο σωστό μέρος, μήπως έγινε κάποιο λάθος. Ο ταξιτζής γελώντας μου είπε: «Δεν είσαι από Αθήνα, σωστά; Καλωσόρισες στο κέντρο!». Όσα ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια στο ίδιο κτίριο – που νόμιζα ότι βρέθηκα καταλάθος – δεν μπορούν να περιγραφούν σε μια παράγραφο αλλά σίγουρα δε θα τα ξεχάσω ποτέ. Φιλίες που θέλω να κρατήσω για πάντα, επιτυχίες και αποτυχίες σε εξεταστικές, καθηγητές με πάθος, καθηγητές “λάθος”, παρουσιάσεις, νέα γνωστικά πεδία. Η λίστα δε θα σταματήσει ποτέ αν συνεχίσω. Και κάπου εκεί ανασηκώνομαι, ξανασκέφτομαι ότι τόσες δυνατές στιγμές δεν ανήκουν στο παρελθόν αλλά οικοδομούν το παρόν και προνοούν για το μέλλον. Αρνητικότητα λοιπόν is out of the plan!

Κάθε φορά λοιπόν που θα έχετε μια αρνητική σκέψη για το μέλλον απλά κοιτάξτε τη βιβλιοθήκη σας. Έχει τα χρόνια και τη σοφία των φοιτητικών σας χρόνων. Αν πέσει το μάτι σας στη μικροοικονομική (που σίγουρα σας έχει στοιχειώσει), αναζητείστε το επόμενο βιβλίο που σας πάθιασε και επιβεβαίωσε γιατί κάνατε αυτήν την επιλογή. Μπορεί και τα 49 βιβλία να μην είναι τα αγαπημένα μου, αλλά μου θυμίζουν γιατί εκείνο το απόγευμα Σαββάτου τα μάτια μου βούρκωσαν όταν τα αντίκρισα. Δεν είναι οι ετικέτες, είναι οι αναμνήσεις που τα συνοδεύουν.

Και να θυμάστε! H ζωή δε σταματά στα φοιτητικά χρόνια. Αντιθέτως, είναι η αφετηρία για την πιο δημιουργική περίοδο που θα ακολουθήσει. Το πιο δύσκολο βήμα για να ξεκινήσεις είναι το πρώτο, τα υπόλοιπα έπονται δυναμικά!

About The Author

Απόφοιτη του τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του ΟΠΑ, τελειομανής γιατί δεν μπορώ να κάνω κι αλλιώς (είμαι Κριός μην ξεχνιόμαστε!) και φιλόδοξη γιατί υπερπηδώ την πολυπλοκότητα γύρω μου. Είμαι υπέρμαχος της άποψης ότι αν δεν κάνεις κάτι σήμερα, την επόμενη θα έχεις τα διπλάσια να διευθετήσεις. Και μετά… tequila shots για να μπορέσεις να συνεχίσεις με άλλη διάθεση την καθημερινότητα που σε τρελαίνει.
Πιστεύω ότι επιτυχία δεν είναι ότι επιτυγχάνεις ΕΣΥ μόνος σου, αλλά το γεγονός ότι εμπνέεις τους ΓΥΡΩ σου να πετύχουν. So get your team, get your ambitions and create great things!

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published.