«Είμαι ένα υπάκουο υποκείμενο.
Έχω υποταχθεί σε συνήθειες, σε κανόνες,
σε εντολές, σε μια αυθεντία που ασκείται
γύρω μου και λειτουργεί μέσα μου»

«Για την παράσταση «Damiens» παρακαλούνται οι θεατές να κατέβουν στο δεύτερο υπόγειο», ακούστηκε από το μεγάφωνο του χώρου υποδοχής του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη και η απορία «Που μας πάνε;» γεννήθηκε αμέσως στο μυαλό μου.

Ο χώρος σχετικά σκοτεινός και μικρός. Το «σχετικά» διαγράψτε το γιατί το σκοτάδι ήταν η τέλεια εισαγωγή. Κι αυτό γιατί χρησιμοποιείς μόνο την ακοή σου. Και εστιάζεις εκεί. Έτσι πρέπει. Αλλιώς δε θα καταλάβαινες αυτά που πρέπει.

damiens

Πριν πω όμως παραπάνω… Λίγα λόγια για την παράσταση:

Το έργο διαπραγματεύεται την ιστορική πορεία της τιμωρίας, από τα σωματικά βασανιστήρια που χρησιμοποιούνταν ως μέσον τιμωρίας των εγκλημάτων στο Μεσαίωνα, μέχρι τις σύγχρονες μεθόδους σωφρονισμού τις οποίες χρησιμοποιεί είτε άμεσα είτε έμμεσα η κοινωνία – ακόμα και στην απλούστερη μορφή της την οικογένεια, μετατρέποντας σε «εν δυνάμει φυλακή» οριοθετημένους χώρους όπως το σπίτι, το σχολείο, το νοσοκομείο. Τι γίνεται όμως όταν η προσπάθεια σωφρονισμού και ελέγχου απειλήσει την ψυχή μας;

«Μπορεί όμως ποτέ κανείς να φτάσει πραγματικά μέχρι την ψυχή;»

Η εξέλιξη του ποινικού συστήματος και της τιμωρητικής διαδικασίας τους τελευταίους αιώνες, όπως την δίνει ο Michel Foucault, και η αποκάλυψη των πιο μύχιων και τρυφερών σκέψεων του ανθρώπου, όπως την ζωγραφίζει ο Γιώργος Χειμωνάς, συνθέτουν τη βαθιά προσωπική ιστορία ενός άντρα που ζει τη σύγχρονη εποχή.
Την εποχή δηλαδή που η εξουσία έχει πλέον καταλάβει ότι η πειθαρχία χτίζει την κοινωνία και τα πειθήνια σώματα δημιουργούν την ψυχή. Αυτή η πολυπρισματική ψυχή είναι πια ο στόχος και το σώμα δεν αποτελεί παρά ένα εργαλείο για τον κάθε «δικαστή» γύρω μας, το δάσκαλο, το γονιό, τον προϊστάμενο.

Μπορεί όμως ποτέ κανείς να φτάσει πραγματικά μέχρι την ψυχή; Το παραμικρό παράπτωμα συνιστά έγκλημα στα άπειρα ποινικά συστήματα γύρω μας: οικογένεια, σχολείο, εργασία, στρατός, φυλακή. Η εξουσία μέσα στα χρόνια έχει μάθει να εκμεταλλεύεται και να γεννάει την εγκληματικότητα. Όλοι είμαστε επιτηρητές και όλοι είμαστε διαρκώς επιτηρούμενοι. Και, σε πείσμα της κάθε πειθαρχικής εξουσίας, όλοι κρατάμε τελικά και κάτι δικό μας. Μόνο δικό μας.

damiens

Ας επιστρέψω λοιπόν σε αυτά που έλεγα πριν. Σκοτάδι και ακοή. Δύο φωνές. Η μία φυσική και η άλλη ερχόταν μέσα από ηχεία. Και δε σταμάτησε να έρχεται όταν και όπου έπρεπε κατά τη διάρκεια της παράστασης. Αυτή η φωνή είναι της Αγλαΐας Παππά. Η φωνή που έγινε τελικά η μόνη φυσική παρουσία της σκηνής είναι του Βασίλη Τσιγκριστάρη.

Σε αυτό το σημείο θέλω να δικαιολογήσω τον τίτλο που έδωσα στο άρθρο. Με το που τέλειωσε η παράσταση το μόνο που είχα να πω ήταν ότι υπήρχαν πολλά σημεία που δεν ήθελα η ανάσα μου να σπάσει τη σιωπή. Γιατί ακόμα και αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα σιωπής μέχρι το επόμενο ξέσπασμα είχαν ουσία. Την ουσία ενός άντρα που ζει στη σύγχρονη εποχή και έχει να παλέψει με όλα αυτά που έχουν εξουσία σε μια προσπάθεια να φτάσει στην ψυχή. Μια ερμηνεία που σε καθηλώνει και που σε κάποια σημεία νιώθεις ότι αν σταματήσεις να αναλύσεις παραπάνω αυτό που μόλις άκουσες θα χάσεις την απρόσμενη συνέχεια. Μια ερμηνεία που δείχνει την ικανότητα του ηθοποιού να μεταλάσσεται από τη μια στιγμή στην άλλη μη χάνοντας στιγμή την ένταση και το νεύρο του ρόλου. Πολλές συναισθηματικές αλλαγές μέσα σε μια ώρα. Δε μπορείς να χάσεις ούτε δευτερόλεπτο λοιπόν!

Για μένα, αξίζει να τη δει κανείς αυτή την παράσταση και μετά να επεξεργαστεί τη δική του ζωή. Το δικό του αγώνα να φτάσει στην ψυχή και αυτούς που ασκούν εξουσία πάνω του.

Συντελεστές:
Διασκευή: Βασίλης Τσιγκριστάρης / Κωνσταντίνος Χατζής
Σκηνοθεσία – Φωτισμοί: Κωνσταντινος Χατζής 
Διαμόρφωση Σκηνικού Χώρου: Ομάδα Χρώμα 
Επιμέλεια Κίνησης: Χριστίνα Βασιλοπούλου 
Ηχητικός σχεδιασμός-προγραμματισμός: Violet Louise & Studio 19
Φωτογραφίες – Βίντεο: Χάρης Γερμανίδης 
Βοηθός σκηνοθέτη: Γεωργία Λένη
Υπεύθυνοι επικοινωνίας: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας 
Ερμηνεία: Βασίλης Τσιγκριστάρης 
Φωνή: Αγλαΐα Παππά
 
Πληροφορίες:
Τετάρτη 24 έως Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2016
&
Τετάρτη 2 έως Κυριακή 6 Μαρτίου 2016
στις 21:30
Διασκευή: Βασίλης Τσιγκριστάρης / Κωνσταντίνος Χατζής
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Χατζής
Ομάδα Χρώμα

Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Leave a Reply

Your email address will not be published.