Συνέντευξη: Μαρία Μάζη
Φωτογραφίες έργων: Θάνος Καπράνος

Όπως μπορεί να γνωρίζετε (αν δεν γνωρίζετε, ρίξτε μια ματιά εδώ), πριν λίγες μέρες ολοκληρώθηκε το «Ευτυχισμένο Εγώ!», ένα project του Λουκούμι #10 (πλατεία Αβησσυνίας 10, Μοναστηράκι). Το project μιλούσε για την αυτάρεσκη αναζήτηση του εαυτού και συμπεριελάμβανε εκθέσεις έργων τέχνης, workshop και φυσικά parties.

Πήγαμε στην έκθεση του «Ευτυχισμένο Εγώ!» και μιλήσαμε με τους/τις καλλιτέχνες/καλλιτέχνιδες του! Μας μίλησαν για το πως έμαθαν για το project, γιατί αποφάσισαν να λάβουν μέρος, για τα έργα τους, για το τι σημαίνει να είσαι καλλιτέχνης/ιδα σήμερα στην Ελλάδα και τις φιλοδοξίες τους!

Πάμε να ρίξουμε μια ματιά και να τους γνωρίσουμε!

Καλλιτέχνης: Πρόδρομος Εμμανουηλιδης

πρόδρομος εμμανουηλίδης

Φωτογραφία – Ειρήνη Σπανοπούλου

«Ονομάζομαι Πρόδρομος Εμμανουηλίδης και είμαι 33 ετών. Έχω αποφοιτήσει από το ΑΤΕΙ Καστοριάς το τμήμα   Δημοσίων  Σχέσεων και Επικοινωνίας. Δεν έχω εργαστεί στο αντικείμενο σπουδών μου. Κατάγομαι από αγροτική οικογένεια και οι αγροτικές εργασίες είναι μέρος της ζωής μου. Τα τελευταία χρόνια ζω και εργάζομαι στην Αθήνα. Ασχολούμαι ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία.

Με τραβάει η εικόνα! Γι αυτό και η ενασχόληση μου με τη φωτογραφία. Από μικρός όμως ήμουν το παιδί που συνέχεια ζωγράφιζε με μαρκαδόρους, ξυλομπογιές τέμπερες και έφτιαχνε συνέχεια κατασκευές. Δε θα έλεγα όμως πως έχω ασχοληθεί με κάτι άλλο τόσο πολύ όσο με τη φωτογραφία.

Έμαθα για το project από τον Ιωάννη Αλεξιάδη, συνεργαστήκαμε σε μία ακτιβιστική ομάδα και μέσα από τη κουβέντα με ενημέρωσε για το project Happy Me και να τον ευχαριστώ για αυτό.

Είναι η πρώτη μου φόρα που συμμετάσχω σε μία εικαστική έκθεση και ας πούμε πως αυτός είναι ένας από τους λόγους. Να κάνω κάτι που δεν έχω κάνει ποτέ πριν. Ο Ιωάννης μου μίλησε για την έκθεση και επειδή γνωρίζω τη δουλειά του τον εμπιστεύτηκα και χαίρομαι για αυτό.  Στο πρακτικό κομμάτι, μου είναι εφικτή η συμμέτοχη σε μια ομαδική έκθεση σε σχέση με μια ατομική που φέρει μεγαλύτερο φόρτο, κυρίως οικονομικό.

πρόδρομος εμμανουηλίδης

Η φωτογραφία δεν έχει τίτλο. Δε βάζω τίτλους στις φωτογραφίες μου και όταν πρέπει να το κάνω είναι μια διεργασία που με δυσκολεύει πολύ. Μια εικόνα μπορεί να μου πει πάρα πολλά και μου είναι δύσκολο να χωρέσω όλα αυτά μέσα σε λίγες λέξεις. Ο τίτλος που θα έβαζα όμως σε αυτή τη φωτογραφία είναι «Happy Me» αφού αυτός είναι και ο τίτλος που με ώθησε να τη τραβήξω. Τι θα ήθελα να πω; χμ πάλι μου βάζεις δύσκολα, ας πούμε πως πέρασα καλά στη διάρκεια της φωτογράφησης ήμουν ένας ”Happy Me”.

Είμαι ερασιτέχνης, δε βγάζω χρήματα από τη φωτογραφία. Όλοι γνωρίζουμε πως τα σύνορα της Ελλάδας είναι μικρά για να ζει ένας καλλιτέχνης βιοποριστικά από την άλλη όμως οι καλλιτέχνες δεν έχουν σύνορα. Δε μπορώ να σου πω για ευκαιρίες και εμπόδια διότι δεν έχω τη σχετική τριβή στο χώρο αυτό. Η ευκαιρία της έκθεσης «Happy Me» όμως ήταν μια ευκαιρία που δεν την επεδίωξα όμως την άρπαξα.  Γενικά είμαι αισιόδοξος πιστεύω πως ευκαιρίες υπάρχουν και πάντα υπάρχουν τρόποι για να ξεπεραστούν τα εμπόδια.

Θα ήθελα στο μέλλον να μπορώ να ζω από τη φωτογραφία. Τώρα κάνω διάφορες δουλειές προκειμένου να επιβιώσω και θέλω το χρόνο αυτό να τον αφιερώσω στη φωτογραφία.»

Leave a Reply

Your email address will not be published.